ဟိုးတစ္ေန႔က ရန္ကုန္က ျပန္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးတာနဲ႔ “ဟဲ့ကား” ဆိုတဲ့ အေခြကို နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအေခြထဲက “ပတ္၀န္းက်င္”ဆိုတဲ့ သီခ်င္းက ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို အေျခခံၿပီးေရးထားတာပါ။ အိုင္ဒီယာေလးေကာင္းပါတယ္။ အခ်စ္သီခ်င္းေတြခ်ည္းပဲ အျမဲနားေထာင္ရတာ ရိုးအီေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ဒီသီခ်င္းေလးကို သေဘာက်ၾကမယ္ထင္ပါတယ္။
ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္ပါတယ္။ လူေတြလူေတြ တစ္ခါတစ္ခါ ေတာ္ေတာ္စကားရႈပ္ၾကတာပဲ။ ဟိုဟာလုပ္ လုပ္ျပန္ၿပီ.. ဒီဟာလုပ္ လုပ္ျပန္ၿပီ။ သူတို႔ ကေယာက္ကယက္စကားေတြကို ၾကားၾကားေနရေတာ့ ဒီပံုျပင္ထဲက ႏြားက တင္းမယ္ဆိုလည္း တင္းစရာပါပဲေလ...
“ပတ္၀န္းက်င္”
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ႏြားစီးတဲ့သားအဖ
ခရီးထြက္တဲ့အခါ အတူတူႏြားစီးလို႔သြား
အားလံုး၀ိုင္းတားၾက ႏြားႀကီးေတာ့သနားပါ
သတၲ၀ါအခ်င္းခ်င္း မညွင္းဆဲနဲ႔ကြာ
ဒီလိုဆို ငါ့သား လမ္းေလွ်ာက္လို႔ဆက္သြား
ႏြားႀကီးကိုေတာ့ အေဖစီးခဲ့မွာ
ဒါကိုေတာင္ အေလ်ာ့မေပး အေျပာကေတာ့မလြတ္ေသး
ကေလးေလးကိုမွ ႏိွပ္စက္သတဲ့ကြာ
ၾကားရတဲ့စကားတကာ နားၾကားျပင္းကပ္လာ
လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ကာ အတူတူႏြားဆြဲလို႔သြား
မၾကားတၾကားထပ္ေျပာၾက တံုးလို္က္တဲ့သားအဖ
ႏြားရွိရဲ႕သားနဲ႔ မစီးဘူးတဲ့ကြာ
ဒီလိုဆို ငါ့သား ႏြားစီးၿပီးဆက္သြား
ေနာက္ကေနပဲ အေဖလိုက္ခဲ့မွာ
ဒါကိုေတာင္ အေလ်ာ့မေပး အေျပာကေတာ့မလြတ္ေသး
မင္းရဲ႕အေဖႀကီးကို ေပးမစီးဘူးကြာ
ၾကားရတဲ့စကားမွာ ႏြားၾကားကတင္းလာ
စကားမ်ားၾကတာကြာ လူေတြရူးမ်ားေနလား
ဒီေလာက္ျဖစ္တဲ့သားအဖ ရွင္းမရတဲ့ဒုကၡ
ဒီႏွစ္ေယာက္လံုးပဲ ငါစီးသြားမတဲ့ကြာ..
Feb 27, 2007
ပတ္၀န္းက်င္
Feb 24, 2007
တစ္ခါက...အိမ္
တစ္ခါက “အိမ္”ဆိုတဲ့ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါက ေရးခဲ့ဖူးတယ္...
တစ္ခါက အိမ္က ကၽြန္ေတာ္ျပန္အလာကို ခုထိ ေစာင့္ေနတုန္းပါပဲ...
“တစ္ခါက...အိမ္”
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။ အိပ္တန္းပ်ံငွက္ေတြကို ၾကည့္ရင္းအားက်မိတယ္။ ဘ၀မွာ မေသခ်ာျခင္းေတြသာ စနစ္တက်ေသခ်ာေနတာပဲမဟုတ္လား။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့အိပ္မက္ေတြပဲ တဲ့။ ေလွ်ာက္လိုက္ရတဲ့လမ္း၊ မက္လိုက္ရတဲ့အိပ္မက္ေတြ။ လမ္းေတြက ဆိုး အိပ္မက္ေတြက သိုးနဲ႕ ဒီလိုမ်ဳိး ၀ိုးတိုး၀ါးတားလမ္းမထက္ ႏိုးတ၀က္ အိပ္မက္မက္ရင္း ငါအိမ္မျပန္ႏိုင္ခဲ့တာ ၆ႏွစ္၆မိုး ႐ွိခဲ့ၿပီ။
တစ္ခါကအိမ္ကို တမ္းတမိတယ္။ တစ္ခါကအိမ္ရဲ႕ညမွာ ဖေယာင္းတိုင္ဟာ အသက္။ တစ္ခါကအိမ္ရဲ႕ညမွာ ျခင္ဆိုတာ ဗီလိန္။ တစ္ခါကအိမ္ရဲ႕ညဟာ ေခြးအူသံေတြကို သံေခ်ာင္းေခါက္သံျပင္းျပင္းနဲ႕ ေရာေမႊထားတယ္။ တစ္ခါကအိမ္ရဲ႕ညမွာ လမင္းကို ေငးရင္း ေတြးခ်င္ရာေတြး ေရးခ်င္ရာေရးခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ခါကအိမ္ရဲ႕ညဟာ ဆရာထင္လင္းဘာသာျပန္တဲ့ စာေရးဆရာ ကမူးရဲ႕ စည္းအျပင္ကလူ လိုပဲ။
တစ္ခါကအိမ္မွာ အေၾကြး၀ယ္ကတ္မ႐ွိဘူး။ ေအတီအမ္မ႐ွိဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာမ႐ွိဘူး။ အင္တာနက္မ႐ွိဘူး။ မ႐ွိျခင္းေတြသာ အျပည့္အသိပ္႐ွိတယ္။ တစ္ခါကအိမ္ကို သြားတဲ့လမ္းဟာ ဖုန္ထူတယ္။ ခ်ဳိင့္ေပါတယ္။ တစ္ခါကအိမ္ဟာ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က အိမ္ေတြနဲ႔စာရင္ အေတာ္ေလးႀကီးတာကို ဂုဏ္ယူရမလုိပါပဲ။ တစ္ခါကအိမ္ကို အိမ္ငွားေတြက အတင္းအၾကပ္အပိုင္စီးခဲ့တယ္။ တစ္ခါကအိမ္မွာ ငါ့အဘိုးေနခဲ့တယ္။ ငါ့အဘြားေနခဲ့တယ္။ တစ္ခါကအိမ္မွာ ငါ့အေဖေနခဲ့တယ္။ ငါ့အေမေနခဲ့တယ္။ တစ္ခါကအိမ္မွာ ငါဘာလို႔ မေနဘဲ အေ၀းေျပးထြက္ခဲ့ရတာလဲ။ ဒီေမးခြန္းကို မေမးနဲ႔။ တခ်ဳိ႕ေမးခြန္းေတြဟာ ျပန္ေျဖဖို႔မလိုအပ္ဘူး။ တခ်ဳိ႕ေမးခြန္းေတြဟာ နတ္ႀကီးတယ္။ တခ်ဳိ႕ေမးခြန္းေတြက အႏၲရာယ္ႀကီးတယ္။
တစ္ခါကအိမ္မွာ မျမင္ခ်င္တဲ့သူေတြ မဖယ္မခ်င္း မျပန္ခ်င္ဘူး။ တစ္ခါကအိမ္ကို ငါစြန္႔ပစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါကအိမ္ကို ငါထားၿပီးထြက္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါကအိမ္ကို ျပန္ျပင္ေဆာက္ဖို႔ အိပ္မက္ေတြေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္ေလွ်ာက္လိုက္ခဲ့တာ ငါတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအားလံုး။ တစ္ခါကအိမ္ကို ဘယ္ေတာ့ျပန္ျဖစ္မလဲေမးရင္ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ခ်က္ခ်င္းျပန္ခ်င္တာေပါ့လို႔ ေျဖမိမယ္။ ဒါေပမယ့္ မျဖစ္ႏိုင္တာ သိေနေတာ့ ခက္တယ္။ ပညာမတတ္ရင္အႏၴရာယ္႐ွိသလို ပညာတတ္လြန္းရင္လည္း အႏၲရာယ္႐ွိတယ္ ဆိုၿပီး ၾကားဖူးတယ္။ မသိမျမင္မၾကားျခင္းဒုကၡထက္ သိျမင္ၾကားျခင္းဒုကၡက ပိုဆိုးလိမ့္မယ္။ အမွန္တရားဆိုတာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး စြတ္ေအာ္ေနလို႔ရတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူး။ အမွား (သို႔မဟုတ္) အမွန္ကို ေ႐ြးပါဆိုတာ ဟိုးပေ၀သဏီက အေတြးအေခၚအေဟာင္းႀကီးပါ။ တစ္ခါကအိမ္ဟာ အဲဒီလို အေတြးအေခၚေဟာင္းႀကီးေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနပံုမရဘူး။ မတတ္သာလို႔သာေပါ့။
အေမကေျပာဖူးတယ္။ သားတို႕လက္ထက္မွာ တစ္ခါကအိမ္ ကို ျပန္ျပင္ေဆာက္ဖို႕ ႀကိဳးစားပါတဲ့။
တစ္ခါကအိမ္ကေတာ့
ပိန္းပိတ္ေနတဲ့အေမွာင္ထုေအာက္မွာ
မလႈပ္မယွက္
ၿငိမ္သက္စြာ...။
၂၅ မတ္လ၊ ၂၀၀၅
+++တစ္ခါကအိမ္ကို လြမ္းဆြတ္ၾကသူမ်ားအားလံုးကို ရည္႐ြယ္ပါသည္။+++
Feb 21, 2007
အႏုပညာဘာသာစကား
အေ၀းႀကီးမခြဲခြာခင္ ႏႈတ္ဆက္ေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ပံုရိပ္ကို
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ေတြ႕ရမယ္..
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ေတြ႕ရမယ္..
ၿပီးေတာ့ ဖန္တီးမႈဒီဇိုင္းတစ္ခုထဲမွာေတြ႕ရမယ္..
သီခ်င္း၊ ကဗ်ာ၊ ဖန္တီးမႈဒီဇိုင္း..
အႏုပညာတစ္ခုစီတိုင္းရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘာသာစကားကို ခင္ဗ်ားနားစြင့္ၾကည့္တဲ့အခါ..
+သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲမွာ..
“သစၥာရွိေၾကး”
ေတးေရး၊ ေတးဆို - မ်ဳိးေက်ာ့ၿမိဳင္
ႏႈတ္ဆက္တဲ့စကားေလး စလို႔ေျပာတယ္
ေခါင္းကေလးငံု႔လို႔ မ်က္ရည္စမ်ားရယ္
သူ႕လက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႕
ရင္ခုန္သံေတြ က်ယ္ေလာင္ေစခဲ့
ခဏအၾကာေလးကို မေတြးဘူးအခ်စ္ရယ္
မင္းထြက္မသြားခင္ အခ်ိန္ရယ္ခဏေလး
ၾကင္နာသူေလးရယ္ ကိုယ္ေျပာျပမယ္
တို႔ႏွစ္ေယာက္အၿမဲ သစၥာရွိေၾကး..
ေ၀းၿပီးတဲ့တစ္ေန႔ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္
ျပန္ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ သိပ္ခ်စ္ၾကမယ္
ဒါေတြကို ကိုယ္တစ္ကယ္သိလည္း ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္မခံစားရဲ
အရင္လိုေလ ေျပာဦးကတိေတြ ကိုယ္ေပ်ာ္ေအာင္ ၿပံဳးတဲ့အၿပံဳးေလး
ၾကင္နာသူေလးရယ္ ဘယ္လိုရွိဦးမယ္ ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္တစ္ကယ္လြမ္းေဆြး..
အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးလို႔ေနလဲကြယ္
ရာသီေတြေျပာင္းလဲေနလဲကြယ္..
သိပ္ခ်စ္တဲ့မင္းနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း
ကိုယ့္စိတ္က အၿမဲနီးနီးေလး
သိပ္ခ်စ္တဲ့မင္းနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း
တို႔ႏွစ္ေယာက္အၿမဲ သစၥာရွိေၾကး..
သူေရးတဲ့စာေလး ကိုယ္ဖတ္ၾကည့္ရင္းကြယ္
ရင္မွာ မ်က္ရည္လည္လာမိတယ္
အခ်ိန္ေတြရယ္ ဘယ္လိုပဲေျပာင္းေျပာင္း
အရင္လိုေလ သူဘာမွ မေျပာင္းလဲ
ၾကင္နာသူေလးရယ္ ကိုယ္သိပ္ခ်စ္မိတယ္
ျပန္ဆံုမယ့္ေန႔ရက္ အခ်ိန္ေလး
ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္လို႔ အၿမဲပဲေစာင့္မယ္
တစ္ခ်ိန္မွာ တို႔ႏွစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္ၾကေၾကး..
+ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ..
“ရွင္ကြဲ”
ငါတို႔ေရွ႕မွာ
ရထားဟာ ခါတိုင္းထက္ ပိုမိုရွည္လ်ား
ဥၾသဆြဲသံမ်ားကလည္း
ဖြာရရာ ထစ္ခ်ဳန္းျပတ္ေတာက္က်ေနခဲ့..
ႏႈတ္မဆက္မိရင္လည္း အေကာင္းသား
ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကေတာ့
ဘူတာဟာ
အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔
ဂူသခၤ်ဳိင္းဆန္လာ..
ကံၾကမၼာက
မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတည္းေပၚမွာ
ခြာေလးဘက္ မရပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး..
ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာနဲ႔
ဘယ္သူ႔စကားကိုမွ နားမေထာင္ဘူး
ေျမလို၊ ပင္လယ္လို အကၡရာတစ္လံုးနဲ႔
ငါတို႔ ဆက္ “ခ်စ္” ေနၾကဦးမယ္..
မေမ့ဘူးကြယ္
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး
ရက္စက္သြယ္ေျပာင္းတဲ့
မီးခိုးလက္ေခ်ာင္းေတြက
ငါတို႔ကို အပြင့္ခူးခ်ိန္..
ရထားဟာ
ေလာက လူရိုင္းရဲ႕ မႈတ္ေျပာင္း၀ကေန
အဆိပ္ေတြနဲ႔
တုန္ယင္စြာ လူးလြန္႕ ထြက္ခြာခဲ့ရေပါ့..။
တာရာမင္းေ၀
+ဖန္တီးမႈဒီဇိုင္းတစ္ခုထဲမွာ ..
Feb 19, 2007
သတ္ပံုမွားတဲ့ည
ဒါဟာ ခ်စ္ေကာင္း သီခ်င္းေၾကာ္ျငာမဟုတ္ပါဘူး။ ေနရာတကာမွာ သတ္ပံုေတြမွား မွားေနတာကို ျမင္ရေတြ႕ရလြန္းလို႔ပါ။ တရုတ္ႏွစ္ကူးဆိုေတာ့ မေန႔ညတုန္းက ဘာမွ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္စရာမရွိလို႔ ရန္ကုန္က ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ျမန္မာကာရာအိုေက အေခြေတြ ဖြင့္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ေတြ႕ပါေလေရာ.. မွားလိုက္တဲ့ သတ္ပံုေတြ။ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူး မဖတ္ဖူးတဲ့ ျမန္မာစာလံုးအသစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လာၿပီး ျပံဳးျပရယ္ျပ ေလွာင္ျပေနသလိုပဲ။ တကယ္ပါဗ်ာ.. ဆင္ဆာဘုတ္က တာ၀န္ရွိသူမ်ားလည္း ျမန္မာစာလံုးေပါင္းသတ္ပံု ေကာင္းေကာင္းေၾကခဲ့ပံု မရဘူးဗ်။ သူတို႔က ဆင္ေျခေပးခ်င္ေပးမွာေပါ့ေလ။ “ငါတို႔က စာလံုးေပါင္းစစ္တာ မဟုတ္ဘူး တျခားအေရးပါတဲ့ဟာေတြ (အမွန္ကေတာ့ အေရးမပါတာေတြ) စစ္တာ” ဆိုၿပီး။ ျမန္မာကာရာအိုေက သီခ်င္းေတြကေတာ့ သတ္ပံုအမွားႀကီးေတြနဲ႕ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ပါေရာလား...
ေနာက္တစ္ခါ .. ျမန္မာဘေလာ့ခ္တခ်ဳိ႕ လိုက္ဖတ္ၾကည့္တဲ့အခါ သတ္ပံုအမွားေလးေတြ ဟိုနားက ေပၚလာလိုက္ ဒီနားက ေပၚလာလိုက္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားတယ္။ ဒါ သူတို႔ ျမန္မာစာလံုးေပါင္းအမွန္ကို တကယ္မသိတာလား။ သိသိနဲ႔ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းေရးခ်လိုက္တာလား ဆိုတာကို။ ကၽြန္ေတာ္ အဆိုးျမင္တဲ့စိတ္နဲ႔ လိုက္ၿပီး အျပစ္လိုက္ေျပာေနတာ မဟုတ္ေၾကာင္းကိုေတာ့ ႀကိဳေျပာထားပါရေစ။ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေသာ စာလံုးေပါင္း အမွားေတြေၾကာင့္ မွားယြင္းတဲ့ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ထြက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ေရးထားတာေလးေတြ မတင္ခင္ သတ္ပံုေလးေတာ့ အေသအခ်ာ ျပန္စစ္ၾကဖို႔ ျမန္မာဘေလာ့ခ္ဂါေတြကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေခတ္မီဆန္းသစ္တဲ့ ျမန္မာေ၀ါဟာရ အသစ္ေတြ ထြင္ခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လႈိက္လွဲစြာ ႀကိဳဆိုပါတယ္။
သံလြင္အိပ္မက္ အယ္ဒီတာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ စာမူေတြထဲက သင့္ေတာ္တာေရြး မသင့္ေတာ္ဘူး ထင္တာေတြကို ပယ္ရပါတယ္။ သံလြင္အိပ္မက္ထြက္ခါနီးညေတြမွာေတာ့ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ စာမူေတြထဲက စာေတြကို စာလံုးေပါင္း သတ္ပံု လိုက္စစ္ရတာဟာ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အကုန္လံုးကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ မစစ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ တတ္ႏိုင္သမွ် သတ္ပံုအမွားေတြ မပါေအာင္ ႀကိဳးစားရွာေဖြစီစစ္ရပါတယ္။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ျမန္မာလို ထုတ္ေ၀တဲ့ အင္တာနက္ မဂၢဇင္းတစ္ခုမွာ ျမန္မာစာလံုးေပါင္းသတ္ပံုေတြ မွားမေနသင့္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ယူဆလို႔ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ သတ္ပံုမွားတဲ့ညေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနၿပီလဲ.. ။ ျမန္မာလူမ်ဳိး တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျမန္မာစာလံုးေပါင္း သတ္ပံုေတြကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သိထားသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္မသိတဲ့ မေသခ်ာတဲ့ စာလံုးေပါင္းေတြ ရွိရင္လည္း သိသူေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ေမးျမန္းပါ။ အဲဒီလို ေမးဖို႔ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ျမန္မာစာအဖြဲ႕က ထုတ္ေ၀တဲ့ “ျမန္မာစာလံုးေပါင္း သတ္ပံုက်မ္း” ကို ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။
သတ္ပံုမွားတဲ့ညေတြ လြန္ပါေစ ...
[ျမန္မာစာလံုးေပါင္းသတ္ပံုက်မ္း]
ကေလးအေတြး
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္းက်င္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ ေတြးတတ္သူေတြကို တခါတရံမွာ ႀကံဳရတတ္တယ္။ ကေလးအေတြးဆိုတာကေတာ့ ခပ္လြယ္လြယ္ ေျပာရရင္ တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္မႈမရွိေသးတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ဳိးကို ဆိုလိုတာပါ။ လူကေတာ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီး စိတ္က ကေလးဆိုး တစ္ေယာက္လို ေျပာတတ္ ျပဳမူတတ္ၾကတဲ့သူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀န္းက်င္မွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနၿပီလဲ။ တီဗီဖြင့္ၾကည့္ပါ.. သတင္းစာ ဖတ္ၾကည့္ပါ.. ကေလးေတြ ရန္ျဖစ္ေနသလို အျပဳအမူေတြ အေျပာအဆိုေတြကို မ်က္စိေနာက္စရာေကာင္းေအာင္ ေတြ႕ရျမင္ရၾကားရမွာပါ။ မင္းခိုက္စိုးစန္ရဲ႕ “ကေလးအေတြး” အက္ေဆးစာအုပ္က ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေတြးစရာေတြ ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္..
[Download here]
Feb 17, 2007
I live my life for you
I live my life for you
By Firehouse
You know you're everything to me and I could never see
The two of us apart
And you know I give myself to you and no matter what you do
I promise you my heart
I've built my world around you and I want you to know
I need you like I've never needed anyone before
Chorus:
I live my life for you
I want to be by your side in everything that you do
And if there's only one thing you can believe is true
I live my life for you
I dedicate my life to you, you know that I would die for you
But our love would last forever
And I will always be with you and there is nothing we can't do
As long as we're together
I just can't live without you and I want you to know
I need you like I've never needed anyone before
Chorus
I live my life for you..
