ၾကယ္ေတြအိပ္တန္းတက္ၿပီလား
အလြမ္းႏွစ္ဖက္သြားဓားတစ္လက္
ဟက္တက္ႀကီးစိုက္၀င္ေနပံုက
အေျဖရတဲ့ညထဲ ျပန္ေရာက္သြားသလိုမ်ဳိး
ေခ်ာင္းဆိုးသံ တစ္ခါတစ္ခါထြက္ေနတာကလြဲရင္
အနမ္းဖြဖြေတြကို ခံစားလို႔ရေသးတယ္
ေဟာ ဟိုမွာ ..
ခေရေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းေႀကြ
ကဗ်ာရြတ္သံေတြ ၾကားၾကားေနရတာ မဆန္းဘူး
လိေမၼာ္ရည္တစ္ပုလင္း ေပးပါ
ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ ေပးပါ
အေတာင္ပံတစ္စံု ေပးပါ
မွာခ်င္တာေတြသိပ္မ်ားေနၿပီ
သက္ျပင္းေတြကို ျဖည္ခ်လိုက္ေတာ့
အဆိပ္တစ္ခြက္ကို ေမာ့ဖို႔ မလိုတာ ေသခ်ာေနတဲ့ေနာက္
အိပ္မက္ေတြထဲ ေလွ်ာက္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ စကားေတြထဲ ေလွ်ာက္
ႏွစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ဆန္ ယံုၾကည္မႈေတြထဲ ေလွ်ာက္
ဆုေတာင္းကိုယ္စီနဲ႔ ေလွ်ာက္
မဆံုးတမ္း ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္
ေႏြဦးေပါက္တဲ့အခါ
ပိေတာက္ေတြ ပြင့္တဲ့အခါ
ကဗ်ာဆရာ ျပန္လာမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း
ပန္းသိေအာင္ အေၾကာင္းၾကားေပးပါ... ။ ။
ေခလြန္း
၃၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၆
မနက္ ၃နာရီ ၁၅မိနစ္
Jan 22, 2007
သို႔ .. စကားပန္း
ဒီဇင္ဘာမွာ ရြာမယ့္မိုး
ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မိုး ပ်ဳိးထားခဲ့တဲ့ မိုးတိမ္ေတြက ေျပာတယ္
ဒီဇင္ဘာမွာ
ရြာမယ္ တဲ့..
ရပါတယ္ ထီးမပါလဲ
မိုးရြာထဲ ႏွစ္ေယာက္အတူေပါ့ (မဟုတ္ဘူးလား...)
စိတ္ကိုေလွ်ာ့ၿပီး
ေခါင္းကိုေမာ့ထား
ၿပီးေတာ့ အတိတ္ေတြကို ထားခဲ့
စကားပန္းေလးကို ဖြဖြေလးနမ္းတဲ့အခါ
တစ္ေလာကလံုး အျပာရင့္
ဒီလိုနဲ႔ ..
စကားပန္းတစ္ပြင့္ ပြင့္ခဲ့တယ္.. ။ ။
ေခလြန္း
Oct 29, 2006
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ
ကာရန္ညီညီ ကဗ်ာသီၿပီး
သူ႔အနီးမွာ ေနဖူးပါရဲ႕ ..
ႏုနယ္ပ်ဳိျမစ္ အခ်စ္မ်က္ႏွာ
အခါခါၾကည့္ ရင္မွာၿငိတြယ္
ကြယ္၀ွက္သိုသိပ္ တိတ္ဆိတ္ဖူးရဲ႕ ..
အိပ္မက္ျမစ္ေတြ ေရေျခာက္ခမ္းလာ
ၾကင္နာမိုးစဲ ကာရန္ကြဲေၾက
ဆည္းဆာေတြေပ်ာက္ ေ၀းၿပီးေနာက္၀ယ္ ... ။ ။
ေခလြန္း
(အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္)
Goodbye
ေနေရာင္လြင့္ပါး
လမ္းခြဲသြားခ်ိန္
ကိုယ္စီအိမ္ျပန္
ရင္ခုန္သံျပင္း
ၿငိမ္သက္ျခင္းမဲ့
မ်က္၀န္းနဲ႔ေျပာ
ေသာကေ၀ဒနာ
တုန္ခါခဲ့ရင္
တည္ၿငိမ္ခ်င္ေယာင္
တို႔ဟန္ေဆာင္ေန
ဒဏ္ရာေတြငါ
ေၾကျငာမရဲ
မ်ဳိသိပ္ဆဲေလ
အလြမ္းေတြသာ
ရင္မွာထင္က်န္
အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္
ေနာင္တစ္ခ်ိန္တို႔
ဆံုဖို႔ေမွ်ာ္လင့္
ရင္နင့္ခြဲခြာ
ေၾကကြဲစြာေပါ့
ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မယ္
အခ်စ္ရယ္ေလ
တီးတိုးေရ႐ြတ္
အို Goodbye ... ။ ။
ေခလြန္း
(စည္သူလြင္နဲ႔ေအးခ်မ္းေမ စံုတြဲဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ျပန္ခံစားၿပီး ငယ္ငယ္က ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္)
ျဒပ္မဲ့ကမၻာ
အၾကည့္ခဏ
ဆံုခြင့္ရတိုင္း
ရင္ခြင္လႈိင္းထ
ထိန္းခ်ဳပ္ရခက္
ကိုယ္စီမ်က္၀န္း
စကား႐ႊန္းေ၀
တို႔တေတြရဲ႕
ျဒပ္မဲ့ကမၻာ ... ။ ။
ေခလြန္း
(အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက ေရးျဖစ္တဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္)
Oct 28, 2006
အၿပံဳး=ကဗ်ာ
မင္းရဲ႕ .. အဲဒီအၿပံဳးတစ္ပြင့္က
ငါ့ရဲ႕ .. ရင္ဘတ္ထဲက ကဗ်ာအတြက္ မ်ိဳးေစ့။
မင္းရဲ႕ .. အဲဒီစကားသံတစ္ခုက
ငါ့ရဲ႕ .. မတီးတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕အသံ။
မင္းက .. မင္းရဲ႕အၿပံဳးကို စာလံုးေပါင္းျပေတာ့
ငါက .. မင္းရဲ႕စကားသံကို အသံထြက္ဖတ္မိတယ္။
မင္းက .. ရယ္မလား
ငါက .. တယုတယသိမ္းထားတဲ့ ႏွစ္ခ်ိဳ႕ကဗ်ာေတြပါ။
ဒီကဗ်ာေတြရဲ႕ အစဟာ မင္းအၿပံဳး
ဒိကဗ်ာေတြရဲ႕ အဆံုးဟာ မင္းအသံ
တိတ္တဆိတ္ (ဒါမွမဟုတ္) အမွတ္မထင္
ကဗ်ာပင္ေလး အသက္၀င္လာၿပီ ဆိုပါေတာ့ .. ။ ။
ေခလြန္း
Subscribe to:
Posts (Atom)
